সময়বোৰ খুব ব্যস্ততাৰে পাৰ হৈছে। উশাহ লবলেও যেন সময় নাই,সচায় সলনি হৈছো মই,নে সলনি হৈছে সময়।মনৰ কোমল অনুভুতি স্থান যেন অাৰু নাই জীৱনত।কিয় এনে হৈছে,কবিতাবোৰ বুজি নোপোৱা হৈছো।গানবোৰেও যেন হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰা হৈছে। মুঠতে জীয়াই থকাৰ বাসনাতে যেন জীৱিত মৃতদেহ হৈ গৈছো।নাই কোনো অনুভূতি,নাই কোনো লক্ষ্য,,নাই জীৱনৰ অানন্দ।এটা সময় অাছিল।একো নাছিল যদিও সুখী অাছিলো।সেই নথকাবোৰ বিচাৰি অাজি সুখৰ পৰা বহু দুৰত।কিয় এনে হয়?বন্ধুসকল,অাপোনালোকৰ মোৰ দৰে অনুভৱ হয়নে কেতিয়াবা অকলে নিজানত?